Enigma powstała w Niemczech, a jej wynalazcą był Hugo Koch, który sprzedał jej patent inżynierowi Arturowi Scherbiusowi. Niemiecka marynarka wojenna zaczęła stosować Enigmy już w 1926 roku, na lądzie weszły do użycia kilka lat później. Na jej podstawie opracowano japoński szyfr Purpurowy (Szyfr Purple).
Z przodu maszyny znajduje się 26-literowa klawiaturka, a za nią płytka z drugim zestawem znaków podświetlanych żarówkami. W środku urządzenia znajdują się 3 (lub nawet 8 - zależy to od wersji Enigmy) obrotowe bębenki szyfrujące (zwane czasami wirnikami, niem. Chiffrierwalzen) poprzedzone walcem wstępnym (Eintrittswalze) oraz jeden nieruchomy walec odwracający (Umkehrwalze), można go odsunąć odpowiednią dźwigienką.
Między klawiaturą a zespołem wirników znajduje się centralka, łącznica wtykowa, w której następuje zamiana 12 (z 26) liter alfabetu, za pomocą specjalnych sznurów (Steckerverbindungen). Później zwiększono liczbę par z 6 do 13, tym samym umożliwiając zamianę całego alfabetu.
Przy każdym naciśnięciu klawisza na klawiaturce, następuje przesunięcie o 1/26 pełnego obrotu skrajnego (prawego) wirnika szyfrującego (pozostałe kręcą się rzadziej). Prąd biegnie od klawiatury, poprzez łącznicę, wszystkie wirniki i walec odwracający, znowu wirniki i łącznicę, wreszcie zapala się odpowiednia żarówka. W wypadku naciśnięcia klawisza jak na zapalonej żarówce, pojawi się uprzednio wciśnięty znak. Wynika z tego, że Enigmą można szyfrować i deszyfrować bez potrzeby wykonywania dodatkowych czynności.
licencja: GNU FDL / źródło: Wikipedia.org
10.1.2007 - 12:12