Pierwszy z nich opublikowany w 1993 oficjalnie nazwany SHA (nieoficjalnie, żeby nie pomylić z następcami określany jako SHA-0). SHA-1 opublikowany został w 1995 i całkowicie zastąpił wycofanego (ze względu na nieujawnione oficjalnie wady) z użytku SHA-0. Potem od 2001 powstały cztery następne warianty określane jako SHA-2 (SHA-224, SHA-256, SHA-384, SHA-512).
W 2004 zgłoszono udane ataki na funkcje skrótu mające strukturę podobną do SHA-1 co podniosło kwestię długotrwałego bezpieczeństwa SHA-1. NIST ogłosił, że do 2010 zaprzestanie stosować SHA-1 na rzecz różnych wariantów SHA-2. SHA-0 i SHA-1 tworzą 160-bitowy skrót z wiadomości o maksymalnym rozmiarze 264 bity i jest oparty o podobne zasady co MD5. Podstawowym celem publikacji SHA był Standard Podpisu Cyfrowego (Digital Signature Standard), którego SHA był częścią. SHA jest podstawą szyfru blokowego SHACAL.
licencja: GNU FDL / źródło: Wikipedia.org
10.1.2007 - 21:31